Ο μύθος της άνοιξης

στις

hello_spring (9).png

Η Άνοιξη είναι η παιδική ηλικία του έτους(Άλφρεντ Τέννυσον). Την Άνοιξη η φύση αναγεννάται  κ οι αρχαίοι Έλληνες τις αλλαγές των εποχών τις απέδιδαν σε θεϊκή παρέμβαση.

Ο μύθος της Περσεφόνης, κόρη της θεάς Δήμητρας κ του αδερφού της Δία, είναι από τους πιο όμορφους μύθους της ελληνικής μυθολογίας.
Την Περσεφόνη ερωτεύτηκε ο θεός Πλούτωνας κ την πήρε μαζί του στον Κάτω Κόσμο.
Η Δήμητρα όπως φανερώνει κ το όνομά της είναι η μάνα Γη. Είναι η θεά της γονιμότητας, η προστάτιδα της γεωργίας κ της καλλιέργειας, η θεά της βλάστησης. Απ’όπου πέρναγε οι πολιτείες πλούτιζαν κ η γη γέμιζε καρπούς.
Όμως μια μέρα που η Περσεφόνη μάζευε λουλούδια κ συγκεκριμένα νάρκισσο στο Νύσιον πεδίον με συντροφιά «παρθένων»,των Ωκεανίδων νυμφών , της Αθηνάς κ της Άρτεμης,άνοιξε η γη κ
ο Πλούτωνας  την απήγαγε γνωρίζοντας πως δε θα τον ακολουθούσε με τη θέλησή της στον Κάτω Κόσμο.
Θλίψη κατέλαβε τη θεά Δήμητρα που έχασε την κόρη της κ οι σοδειές δεν καρποφορούσαν κ τα λουλούδια δεν άνθιζαν.Ο Ήλιος  τότε τη λυπήθηκε  κ της είπε τι είχε συμβεί.Η Δήμητρα πήγε να τη ζητήσει πίσω όμως ούτε ο Πλούτωνας ήθελε να τη χάσει γι αυτό κατέληξαν σε μια συμφωνία.Η Περσεφόνη να είναι στη Γη έξι μήνες με τη μητέρα της κ έξι μήνες στον Κάτω κόσμο.
Το αποτέλεσμα, χωρίς να είναι το αναμενόμενο για μάνα κ κόρη, δεν τις αφήνει δυσαρεστημένες. Όταν η Περσεφόνη ήταν στον Κάτω κόσμο,  η Δήμητρα ήταν δυστυχισμένη και πάγωνε την πλάση. Τότε κυριαρχούσε ο Χειμώνας. Όταν η Περσεφόνη ήταν πάνω στη γη, η Θεά ήταν ευτυχισμένη που είχε κοντά την κόρη της κ επικρατούσε η ανθοφορία κ η καρποφορία.
Ο μύθος της αρπαγής της» Κόρης» προέρχεται από την ιδέα ότι ο Αδης αρπάζει τις ψυχές των νεκρών σαν τη λεία του, και μετά τις μεταφέρει στο βασίλειό του. Η ανθρωπολογική διάσταση του μύθου επικεντρώνεται κυρίως στο γάμο και στο θάνατο που είναι κυρίαρχος μέσα στο μύθο, τον τραυματικό χωρισμό της μητέρας από τη νεαρή κόρη τη λύπη ,το θυμό κ τελικά  τη συμφιλίωση.
Μαρία Χριστοδουλου
Advertisements