Eξαρτήσεις

στις

images (1).jpg

Από παλιά μέχρι και σήμερα ψυχολογικοί ή οικονομικοί παράγοντες μπορεί να οδηγήσουν στην εξάρτηση ατόμων από διάφορες ουσίες και το αλκοόλ. Για ποιο λόγο όμως συμβαίνει αυτό;

Όταν ο ανθρώπινος ψυχισμός πλήττεται σε μεγάλο βαθμό, οι άνθρωποι δεν έχουν τη δύναμη να προχωρήσουν παρακάτω και αποκτούν εξάρτηση με αντικείμενα τα οποία θα τους δίνουν ευχαρίστηση και θα τους απομακρύνουν από την πραγματικότητα.

Η πραγματικότητα μπορεί να γίνει ένα γιγάντιο τέρας, που θα σε καταπιεί αν δεν μπορείς να την διαχειριστείς. Η δυσκολία του ανθρώπου να προσαρμοστεί στην πραγματικότητα είναι αυτό που τελικά μπορεί να τον κάνει επιρρεπή σε “παθολογικές” εξαρτήσεις.Και ας πούμε ότι ένας άνθρωπος αποκτά μια εξάρτηση από τα ναρκωτικά, επιλέγει ή όχι την αποτοξίνωση. Αν επιλέξει θετικά και καταφέρει να ξεπεράσει αυτή την άβυσσο μετά τι γίνεται;

Το κοινωνικό στίγμα που βιώνει ένα εξαρτημένο άτομο είναι τόσο βαρύ όπως του μετανάστη ή του ανάπηρου. Μετά τη συγκεκριμένη εξάρτηση περνά σε μια μειονοτική ομάδα και χαρακτηρίζεται μόνο από την εξάρτηση του. Όπως και σε περιπτώσεις αναπήρων ή μεταναστών, το χαρακτηριστικό που έχει ένας άνθρωπος καταργεί όλες τις άλλες ιδιότητες και ταυτότητες.

Το στίγμα  φτιάχνεται από γνωρίσματα που κρίνει η κοινωνία ότι είναι βαθιά απαξιωτικά και εξευτελιστικά σύμφωνα με τις ισχύοντες κοινωνικές νόρμες. Είναι  ανεπιθύμητες  μορφές  διαφορετικότητας τόσο καθοριστικές για το είδος της κοινωνικής ταυτότητας που αποδίδεται στο άτομο ώστε αυτό να καθίσταται «μη ανθρώπινο».Στιγματισμένοι θεωρούνται αυτοί που παρεκκλίνουν κοινωνικά καταπατώντας τα ισχύοντα κυρίαρχα κανονιστικά πρότυπα περί ταυτότητας  και ανατρέποντας  τις  προσδοκίες  των υπόλοιπων μετεχόντων  στην  αλληλεπίδραση  ως  προς  τα  γνωρίσματα  που θα έπρεπε να κατέχουν. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι εξαρτημένοι από ναρκωτικά καταπατούν τις ισχύουσες νόρμες κανονικότητας του σώματος. Για παράδειγμα, το σώμα και ο νους πρέπει να είναι υγιή. Στις περιπτώσεις των εξαρτημένων αυτό δεν συμβαίνει και ως εκ τούτου περιθωριοποιούνται. Ακόμα και όταν καταφέρουν τελικά να απεξαρτηθούν με πολύ δύναμη και κόπο διατηρούν αυτό το στίγμα. Πρέπει να το αποκρύπτουν αν επιθυμούν να λαμβάνουν την ίδια μεταχείριση, όπως τα υπόλοιπα μέλη της κοινωνίας. Αν, όμως, για οποιοδήποτε λόγο μαθευτεί παύουν για παράδειγμα να είναι οι καλοί, εξυπηρετικοί συνεργάτες με τους οποίους δουλεύουμε μαζί και αποκτούν ξανά την ταμπέλα των “πρώην εξαρτημένων” που επιδέχονται λύπηση και οίκτο.

Το στίγμα των ναρκωτικών συμβάλλει στην κοινωνική  περιθωριοποίηση, τη συρρίκνωση της  ανθρώπινης ιδιότητάς, αλλά και τον περιορισμό  των ευκαιριών της ζωής τους. Θα πρέπει και αυτοί οι άνθρωποι, όπως όλοι μας να έχουν δικαίωμα στη ζωή μετά την απεξάρτηση, να μπορούν να δουλέψουν, να κάνουν φίλους, οικογένεια χωρίς το “επικριτικό βλέμμα” της κοινωνίας.

Και εμείς όλοι μαζί μπορούμε να βοηθήσουμε στην ομαλή επανένταξη τους στην κοινωνία.

Μενελίας Τολόγλου

 

Advertisements