«Όχι» στη Στρατολόγηση των Παιδιών

στις

12 Φεβρουαρίου 2002: Ο ΟΗΕ έθεσε σε ισχύ με τη Συνθήκη του τα δικαιώματα των Παιδιών στις Ένοπλες Συγκρούσεις.  Ενάμιση χρόνο μετά, η  Συνθήκη επικυρώθηκε και από τη ελληνική κυβέρνηση.

Στις 12 Φλεβάρη, λοιπόν, κάθε έτους θυμόμαστε τα παιδιά εκείνα που  αναγκάστηκαν και αναγκάζονται να στρατευθούν. Σε πολλές χώρες, κυρίως του ανατολικού κόσμου, πολλά είναι εκείνα τα παιδιά που φορώντας τη στρατιωτική στολή, οδηγούνται αρματωμένα στο πεδίο της μάχης. Εκεί ακολουθούν στιγμές τρόμου, βίας και ανθρώπινης κτηνωδίας. Στιγμές όμοιες με σκηνές πολεμικών καρτούν. Μόνο που τώρα δεν τα παρακολουθούν, αλλά τα βιώνουν. Στα αυτιά αντηχεί ο κρότος των πυροβολισμών, οι φωνές όσων πεθαίνουν.  Τα μάτια τους καθρέφτες της πιο ωμής πραγματικότητας. Πόσους φίλους και γνωστούς είδαν να σκοτώνονται;

«Τα πραγματικά καθήκοντα των παιδιών – στρατιωτών καλύπτουν όλο το φάσμα των στρατιωτικών δραστηριοτήτων: αχθοφόροι, αγγελιαφόροι, μάγειρες, κατάσκοποι, ναρκαλιευτές, πολεμιστές πρώτης γραμμής, ακόμα και σε αποστολές αυτοκτονίας.»

Γνώριμη είναι και στα χέρια η αίσθηση του αίματος και του όπλου. Έμαθαν να τραβούν σκανδάλη ενώ θα έπρεπε να παίζουν. Και εκείνη η ψυχή τους; Αυτή έχει γεμίσει με φόβο και πόνο. Φοβάται για το αύριο και πονάει για το χθες. Δεν πρόλαβε να γελάσει και να χαρεί γιατί κάποιο άλλοι αποφάσισαν να ντύσουν τα παιδιά στα χακί. Άραγε υπάρχει μεγαλύτερο είδος παιδικής κακοποίησης;

 «Ο λόχος μου ήταν η οικογένειά μου, το όπλο μου ο εγγυητής και προστάτης μου, και ο κανόνας μου ήταν σκότωσε ή θα σκοτωθείς. Δεν ένοιωθα οίκτο για κανέναν. Η παιδική μου ηλικία είχε χαθεί χωρίς να το ξέρω».Iσμαήλ Μπεά

Φαντάσου να έρθουν αύριο και να σου ανακοινώσουν πώς το δεκάχρονο παιδί σου πρέπει να πολεμήσει. Γιατί; Τι φταίει αυτό για το μίσος και την αλαζονεία που διέπει τους μεγάλους;

«… μας έδιναν μαριχουάνα για να σκοτώνουμε χωρίς να αισθανόμαστε φόβο. Μας έδινε αγριότητα παρόμοια με αυτή των ζώων.» αναφέρει η 15χρονη τώρα Madeline από το Κονγκό.

Γιατί πρέπει ένα παιδί χάσει την παιδικότητα του και να επωμιστεί το βάρος των εκάστοτε πολιτικών επιλογών;

Αποτέλεσμα εικόνας για ημέρα ερυθράσ χειρός

Ο πόλεμος αφορά τους μεγάλους του κόσμου όχι τα παιδιά. Οφείλουμε να προστατεύσουμε τα παιδιά  τα δικά μας και των διπλανών μας.

 «Τι κάναμε για να αξίζουμε αυτή τη τραγωδία; Νομίζω πως ο κόσμος μάς χρωστά ένα «συγγνώμη» για αυτό το μη αναστρέψιμο». Μadeline

 

 

Ευαγγελία Τζιάκα

πηγή:https://patratora.gr/archives/180622

https://www.sansimera.gr/worldays/155

 

Advertisements