Είστε για μια βόλτα σε ένα μουσείο;

download-1

Πόσα μουσεία έχουμε στην Θεσσαλονίκη; 

( Ξύνει κεφάλι, κοιτάει δεξιά, αριστερά, πίνει μια γουλιά καφέ.)

Μέσα στην Θεσσαλονίκη; 

Λοιπόν στην Θεσσαλονίκη έχουμε τα εξής μουσεία: Το Πολεμικό, του Μακεδονικού Αγώνα, του Γαλλικού στρατού, του Κεμάλ στην Τούρκικη Πρεσβεία, το Μουσείο Υδρευσης, το Μουσείο Αρχαίων – Βυζαντινών – Μεταβυζαντινών οργάνων, το Ελληνικό Κέντρο Υγροβιότοπων, το Μουσείο Τεχνολογίας, το Κέντρο Ιστορικής διάδοσης Εβραισμού, τον Λευκό Πύργο, το Μουσείο Κινηματογράφου, το Μουσείο Φωτογραφίας, το Τελλόγλειο, το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, του Βυζαντινού Πολιτισμού και το Αρχαιολογικό. Εσχάτως δε, αποκτήσαμε και το μουσείο του μπάσκετ στην ΧΑΝΘ, και η ομάδα μπάσκετ του Άρη έχει το δικό της, στον χώρο του Αλεξανδρείου Μελάθρου.

Πολλά δεν είναι; Τι σημασία έχει που είναι πολλά; Τα ξέρουμε; Έχουμε πάει; Έχουμε καμιά ιδέα σε ποια οδό να είναι τα συγκεκριμένα μουσεία;

Τα μουσεία έχουν ανέκαθεν τον δικό τους ρόλο που δεν είναι άλλος από την εκπαιδευτική και πληροφοριακή χρήση.  Η ενημέρωση σε σχέση με τα γεγονότα του παρελθόντος έχει πάντα διπλό ρόλο: Τον εμπλουτισμό της γνώσης και την ιστορική ενημέρωση για τα γεγονότα. Δεν είναι ο ρόλος τους αμελητέος, κάθε άλλο. Το ζήτημα είναι κατά πόσο ενδιαφερόμαστε σαν σχολεία, σαν φορείς εκπαίδευσης, σαν καθηγητές, να στείλουμε τα παιδιά σε επισκέψεις σε μουσεία.

Στην σημερινή εποχή με τις χίλιες δυο δυσκολίες, η λειτουργία και η χρήση των μουσείων είναι πολλαπλή. Δεν αποτελούν απλά δεδομένες πηγές ενημέρωσης για τα γεγονότα του παρελθόντος, αλλά οφείλουν να γίνουν περισσότερο ενεργοί φορείς ενημέρωσης. Η συμμετοχή τόσο του εκπαιδευτικού όσο και του μαθητή πρέπει να γίνει περισσότερο ενεργητική και να μην περιοριστεί μόνο στην αποδοχή πληροφοριών, τις οποίες ο μαθητής δύσκολα θα μπορέσει να αφομοιώσει. Στο κάτω κάτω, το ενδιαφέρον δεν θα πρέπει απλά να εστιάζεται στο απλό και προσιτό «χάνουμε μάθημα και όλα καλά», αλλά να μείνει και κάτι περισσότερο, μέσα από την ενασχόληση και αναζήτηση πληροφοριών.

Με άλλα λόγια, η αντιμετώπιση των μουσείων είναι ακριβώς η ίδια όπως και η γενικότερη αντιμετώπιση της εκπαίδευσης. Εντελώς στείρα, εντελώς μονοδιάστατη, εντελώς προερχόμενη από μία πηγή που δήθενα τα ξέρει όλα, χωρίς να εμπλέκει τους ίδιους τους μαθητές να αναζητήσουν οι ίδιοι χρήσιμες πληροφορίες. Και μέτα το μουσείο να επεκτείνει αυτόν τον ορίζοντα.

Έχουμε και ένα μεγάλο θέμα με τα κτήρια και τις εγκαταστάσεις θα πει ένας άλλος. Και θα έχει δίκιο. Αυτό λύνεται όμως. Αυτό που δεν λύνεται, είναι το να υπάρχουν μουσεία μέσα στην πόλη μας, και να μην ξέρουμε ούτε που είναι, ούτε το τι κάνουν, ούτε το τι προσφέρουν.

Ψήνεστε να πάμε μια βόλτα σε ένα μουσείο;

Δ. Παπαδόπουλος

Advertisements