Παρελάστε και δοξάσετε…παρελάστε για να τιμήσετε

14793717_1846370225632490_67659377_n

Ποιος δεν θυμάται τη λαχτάρα που είχε ως μαθητής να συμμετάσχει στην παρέλαση για να γλυτώσει τα Αρχαία, Μαθηματικά και Ιστορία;Με το ρυθμό της σφυρίχτρας να σε ακολουθεί μέχρι και στην επιστροφή σου στο σπίτι.Κορμιά στοιχισμένα, πόδια στο στον ρυθμό «ένα δύο εν-δυο».

Σίγουρα ως μαθητές του Δημοτικού το βιώναμε ως ένα σημαντικό γεγονός.Ως κάτι πρωτόγνωρο.Νιώθαμε μία απερίγραπτη υπερηφάνεια και ας μην κρατούσαμε καν την σημαία -το λάβαρο της κάποτε Επανάστασης-.Ή και ας ήμασταν μόνο παραστάτες.Ακόμη και το ταμπελάκι με το όνομα του σχολείου μας έκανε ευτυχισμένους και νιώθαμε οι υπερτυχεροί του σχολείου.Και να τα κλάματα ύστερα από την κλήρωση των αριστούχων της προηγούμενης χρονιάς. Γιατί εγώ στην 28η Οκτωβρίου και όχι στην 25η Μαρτίου και το αντίστροφο.Και να ζαλίζουν το κεφάλι του δάσκαλου οι γονείς, γιατί στο παιδάκι τους δημιουργήθηκε ψυχολογικό που δεν θα κρατούσε τελικά τη σημαία.Και ας γινόταν η επιλογή του σημαιοφόρου με την πιο δημοκρατική μέθοδο:την κλήρωση μεταξύ των αριστούχων.

Στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο η παρέλαση ήταν αφορμή για κοπάνα από την τάξη.Μάλιστα, οι υπόλοιποι καθηγητές δεν γκρίνιαζαν που χάναμε τα μαθήματα, αλλά μας δίνανε και τα συγχαρητήρια που θα συμμετείχαμε σε αυτήν.Είχε και το χαρακτήρα του υποχρεωτικού, βλέπεις, η παρέλαση και αν τολμούσες να λείψεις να αρρωστήσεις κτλ έπαιρνες απουσία.Όχι μία, αλλά όσες ώρες είχες μάθημα εκείνη την ημέρα.

Γιατί όμως η παρέλαση να συνδέεται με τους άριστους στην σχολική κοινότητα και γιατί ο φαντάρος να πρέπει να παρελαύνει ακόμη και με 40 πυρετό;Τι είναι αυτό που τιμούμε εκείνη την ημέρα και πόσοι,αλήθεια, γνωρίζουμε τι γιορτάζουμε;

Ένα μπάχαλο επικρατεί στους μικρούς μαθητές να μπερδεύουν τις δύο μεγάλες εορτές και τελικά να μην ξέρουν τι γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου.Και δεν είναι μόνο τα μικρά παιδιά,αλλά και όλοι εμείς οι μεγάλοι που σε ερώτηση δημοσιογράφου τι εορτάζουμε την 25η Μαρτίου χασκογελάμε και λέμε ασυναρτησίες.

Καταρχάς παρελάσεις γίνονται σε όλο τον κόσμο τιμώντας ο καθένας τους προγόνους τους σε μία τελετή μνήμης.Το 2007 σημειώθηκαν 127 παρελάσεις σε όλο τον πλανήτη!Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί μία τάση «εθνοφοβίας» που προστάζει στην κατάργηση των παρελάσεων.

Επίσης, θα πρέπει να διαχωριστεί στα σχολεία ότι ο άριστος πρέπει να είναι και ο σημαιοφόρος.Θα πρέπει να γίνεται μία ξεχωριστεί τελετή για την απονομή βραβείων και να μην συγχέεται με την παρέλαση.Η παρέλαση στα σχολεία ΔΕΝ πρέπει να είναι υποχρεωτική και σε αυστηρό κλίμα.Ο μαθητής το βιώνει ως συνεχιστής εκείνη την ώρα, τιμώντας τους πεσόντες για να μπορεί αυτός σήμερα να βαδίζει ελεύθερος.

Η στρατιωτική παρέλαση θα πρέπει και αυτή να έχει προαιρετικό χαρακτήρα.Ποιος ο λόγος να δίνουν τιμητικές στους φαντάρους ή στέρηση  εξόδου αν αρνηθεί;Η στρατιωτική παρέλαση ταυτόχρονα δείχνει και την δυναμική της χώρας στον εξοπλισμό της.Για ποιο λόγο θα πρέπει να προμοτάρουμε τη στρατιωτική δύναμη εν καιρώ ειρήνης και δημοκρατίας;Γιατί θα πρέπει να ξοδεύουμε από αυτά που δεν έχουμε για δύο ώρες υπόθεση.Τελικά τι προσπαθούμε ως λαός να αποδείξουμε στον υπόλοιπο κόσμο; Η δύσμοιρη Ελλαδίτσα που χρωστάει σε όλους, αλλά επιμένει να ξοδεύει αλόγιστα…

Η παρέλαση μπορεί να είναι με πιο δημοκρατικό πνεύμα και χωρίς ίχνος καταναγκασμού.Φυσικά να παρελαύνουν όσοι το επιθυμούν και χωρίς άσκοπες δαπάνες.Θυμάμαι με δέος που έμοιαζε περισσότερο με τρόμο, όταν περνούσαν πάνω από τα κεφάλια μας τα μαχητικά αεροσκάφη κάνοντας πρόβες για την παρέλαση.Δεν χρειάζεται να τιμήσεις τους νεκρούς σου δείχνοντας την στρατιωτική σου υπεροχή.Ένας φόρος τιμή θα πρέπει να είναι η παρέλαση.Ένα μνημόσυνο σε αυτούς που κάποτε υπερασπίστηκαν τα εδάφη μας δίνοντας ψυχή και σώμα.

Δεν χρειάζεται λοιπόν ούτε «εθνοφοβία» αλλά ούτε και απόλυτες απόψεις στο θέμα αυτό.Η γαλανόλευκη κυματίζει στις ψυχές μας ως λάβαρο επανάστασης σε όσους θέλησαν να μας κάνουν να ζούμε στην υποτέλεια και στον φόβο.Βλέπετε κάποτε οι Έλληνες σήκωναν κεφάλι στον ζυγό που ήθελε να τους αιχμαλωτίσει.Σήμερα, ο Νεοέλληνας αραγμένος στην βόλη του καναπέ του, διαδηλώνει μέσω του facebook και του instagram δέχεται αγόγγυστα μία αιχμαλωσία και διαδηλώνει διαδικτυακά.

Ας γίνουν οι πρόγονοί μας παράδειγμα για να τιμούμε και να δοξάζουμε αυτά τα εδάφη που κάποτε κάποιοι συνάνθρωποί μας έδωσαν και την ψυχή τους για να αναπνέουμε εμείς σήμερα σε τούτο τον τόπο.Δεν χρειάζονται υπερβολές, ούτε καθωσπρεπισμοί. Ψυχή και κότσια χρειάζονται!Τι λετε, τα έχουμε;

Κουκουγιάννη Μαρία

 

Advertisements