Κώστας Κρομμύδας: «Κανείς δεν μπορεί να σου στερήσει το όνειρο για να προσπαθήσεις»

στις

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Απόγευμα Πέμπτης, μετά από ελαφρύ μποτιλιάρισμα στον εθνικό δρόμο φτάνω στα γραφεία του Love Radio 97,5. Μπερδεύομαι λίγο με τη διεύθυνση, αρχίζω να αγχώνομαι ότι ο μέλλων συνεντευξιαζόμενος θα ενοχληθεί αν καθυστερήσω. Στέλνω μήνυμα. Μου απαντά χαλαρός. Βρίσκω το σωστό δρόμο και φτάνω στον τρίτο όροφο με την ψυχή στο στόμα. Σε λίγο μπαίνει μέσα ο Κώστας- σου εμπνέει την οικειότητα να τον αποκαλέσεις με το μικρό του. Χαλαρός και άνετος, με χαιρετά και όντως με προτρέπει να του μιλήσω στον ενικό. Έχει ήδη στεγνώσει ο κρύος ιδρώτας που με έλουζε πριν τον συναντήσω. Τον ακολουθώ στο στούντιο απ’όπου σε λίγο θα βγει η εκπομπή του στις 5 μ.μ. Οργανωνόμαστε για τα διαδικαστικά και ξεκινάμε.

Πρώτη μου ερώτηση και αφορά τη διδασκαλία. Έχει διατελέσει καθηγητής σε δραματικές σχολές. Πώς του φαίνεται η διαδικασία μετάδοσης γνώσης σε παιδιά με φιλοδοξία να γίνουν ηθοποιοί; «Νιώθω ότι είναι ένα πόστο πολύ ιδιαίτερο και με πολύ μεγάλη ευθύνη, γιατί όταν μεταδίδεις την οποιαδήποτε γνώση έχεις εσύ σε ένα νεότερο παιδί, ταυτόχρονα γίνεσαι και ο εν δυνάμει μέντοράς του, μικρότερος ή μεγαλύτερος. Γενικά πάσχουμε πολύ στο κομμάτι της παιδείας και της μόρφωσης, στην Ελλάδα αυτό είναι σε πολύ κακό επίπεδο. Αυτό ισχύει και στην υποκριτική. Τα τελευταία χρόνια ξεπήδησαν δραματικές σχολές , άπειρα εργαστήρια που μέσα σε τρεις μήνες βγαίνεις και λες ότι είσαι ηθοποιός, γενικότερα είναι πολύ χαμηλό το επίπεδο. Ένας από τους λόγους που σταμάτησα να διδάσκω (σ.σ. σε σχολή) είναι ότι αν θα το έκανα, θα το έκανα πολύ οργανωμένα, σε μια σχολή που να έχει ένα οργανωμένο πρόγραμμα, να έχει ένα πλήρες πρόγραμμα σπουδών, να μην είναι τόσο ελαστικό, να είναι λίγο πιο αυστηρό γενικά. Έτσι αποτραβήχτηκα, δεν έχω και πολύ χρόνο εξάλλου, ασχολούμαι πιο πολύ με τα βιβλία μου.«

Προχωράμε στη συγγραφή, που όπως φαίνεται αγαπά πολύ και του βγαίνει πηγαία, καθώς τα τελευταία τέσσερα χρόνια έχουν εκδοθεί ήδη πέντε βιβλία του, με το πρώτο του Μπαμπά, μεγάλωσέ με να είναι διαθέσιμο δωρεάν σε ηλεκτρονική μορφή πλέον. Μέσα λοιπόν από όλη αυτή την εμπειρία του ως τώρα και τη μεγάλη απήχηση στο κοινό, τον ρωτάω να μου πει για τη διαδικασία της συγγραφής. Κατ’αρχήν, πού βρήκε τις ιστορίες του; Κατά πόσο είναι αληθινές και πόσο φανταστικές; «Οι κεντρικές μου ιστορίες είναι βασισμένες σε αληθινά γεγονότα, μόνο το main story που λέμε. Από κει και πέρα, το κομμάτι της μυθοπλασίας είναι πολύ μεγάλο, δεν είναι μια αληθινή ιστορία, είναι βιβλία που είναι βασισμένα σε αληθινές ιστορίες. Καμιά φορά ο κόσμος μπερδεύεται και νομίζει ότι είναι όλο το βιβλίο αληθινή ιστορία, όμως δε συμβαίνει έτσι στα δικά μου βιβλία, εκεί το κομμάτι της μυθοπλασίας είναι παραπάνω από το πενήντα τοις εκατό, έχοντας οδηγό και άξονα την ιστορία. Και δεν είναι πάντα μια ιστορία, μπορεί να είναι και δυο ιστορίες που συνδυάζονται που σχηματίζουν το story όλο.»

Άραγε τα βιβλία του τα διαβάζει σε κάποιον πριν τα ολοκληρώσει;  «Έχω πια καταλήξει σε δυο-τρεις ανθρώπους, που όταν τελειώνω τα βιβλία μου τα διαβάζουν και κουβεντιάζουμε λίγο την πλοκή. Ακούω τις παρατηρήσεις τους και αναλόγως, μπορεί να αλλάξω πράγματα. Δε μιλάμε για αλλαγή της ιστορίας, όμως, μιλάμε για λεπτομέρειες που καμιά φορά νοστιμίζουν περισσότερο το τελευταίο υλικό που πάει για επιμέλεια.»

Πόσο χρόνο χρειάζεται για να γράψει ένα βιβλίο; «Περίπου ένα χρόνο. Όμως αυτός δεν είναι ο χρόνος που γράφεις, είναι ο χρόνος που το σκέφτεσαι. Νομίζω ότι αν δεν το φτιάξεις πρώτα στο μυαλό σου περίπου για να έχεις μια κατεύθυνση και να ξέρεις ότι όταν θα κάθεσαι να γράψεις θα έχεις υλικό, μπορεί να κάθεσαι στον υπολογιστή, να περνάνε οι ώρες και να μην έχεις τίποτα. Εγώ πριν καθίσω να βάλω την πρώτη λέξη, έχω τουλάχιστον ένα μπούσουλα για το πού θα πάει η ιστορία

Αλήθεια, του μιλάνε οι ήρωές του; Μου απαντά αφοπλιστικά «Εγώ τους μιλάω, δε μου μιλάνε αυτοί! Εγώ επειδή είμαι και ηθοποιός, μπαίνω στη διαδικασία και συνδιαλέγομαι μαζί τους. Με όλους τους ήρωες, και καλούς και κακούς. Προσπαθώ να μπω στην ιδιοσυγκρασία τους , ουσιαστικά υποδύομαι τους περισσότερους χαρακτήρες, αφού χρειάζομαι το ψυχογράφημά τους για να εξελίξω την ιστορία μου.»

Ο Κώστας έγραφε από μικρός, όμως ποτέ δεν πίστευε ότι θα έφτανε να ολοκληρώσει κάτι τόσο μεγάλο όσο ένα μυθιστόρημα, πόσο μάλλον τέσσερα! Παραδέχεται ότι το πρώτο του βιβλίο του έδωσε την ώθηση και την αυτοπεποίθηση να συνεχίσει για να γράψει κάτι μεγαλύτερο. Και κάθε φορά ο πήχης ανεβαίνει, εξομολογείται πως αισθάνεται ευθύνη για τα επόμενα βιβλία που θα γράψει, καθώς έχει δημιουργήσει προσδοκίες στο κοινό του.

Τέλος, έρχομαι στο θέμα ταλέντου και αν πιστεύει ότι ο δάσκαλος μπορεί να αποθαρρύνει ένα παιδί με ταλέντο με αρνητικές συνέπειες στο μέλλον του παιδιού. Μου λέει χαρακτηριστικά: «Πιστεύω ότι πολλά ταλέντα έχουν χαθεί, όχι μόνο στο γράψιμο, αλλά και σε άλλα είδη, από κακούς δασκάλους που βρέθηκαν στο δρόμο τους. Πολλά παιδιά έχουν καταστρέψει τις κλίσεις τους σε κάποια πράγματα από αυτό το ιδιότυπο bullying που κάνουν κάποιοι εκπαιδευτικοί. Στα χρόνια μου συνέβαινε πολύ έντονα. Ο καθένας έχει δικαίωμα να κυνηγήσει το όνειρό του. Ο καθένας έχει δικαίωμα να προσπαθήσει για το καλύτερο. Κανείς δε μπορεί να σου στερήσει το όνειρο. «

Κλείνουμε ζητώντας του να μου αποκαλύψει κάτι για το νέο βιβλίο του που είναι στα σκαριά. Εδώ αντιστέκεται και καλά κάνει. Όμως μου δίνει ένα στοιχείο. Πρόκειται για ένα βιβλίο πολύ διαφορετικό από τα προηγούμενα που δε βασίζεται σε αληθινή ιστορία. Μου αρκεί για την ώρα.

Φεύγω γεμάτη από αυτή τη συνάντηση. Νιώθω ότι πήρα το βάπτισμα του πυρός στις συνεντεύξεις με τον καλύτερο τρόπο. Ένας ανοιχτός και γλυκός άνθρωπος, ένας καλλιτέχνης με όρεξη και αγάπη για αυτό που κάνει.

Εννοείται πως ξεκίνησα αμέσως να διαβάζω το βιβλίο του Η ζωή που έλειπε , που επανακυκλοφορεί, και θα συνεχίσω σίγουρα με τα υπόλοιπα! Κώστα ευχαριστούμε πολύ!

#izoipoueleipe #mimelismoni #ogresa #ouranoessa #krombooks #dioptrabooks

http://www.kostaskrommydas.gr

Ειρήνη Μαρκιανού

Advertisements