Τι γιορτάζουμε τον Οκτώβρη; Εεε…την Επανάσταση του ’21;

στις

40

Ο τίτλος δεν είναι φανταστικός. Δυστυχώς. Υπάρχουν όντως άτομα νεαρής ηλικίας που δεν γνωρίζουν τί γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου. Υπάρχουν όντως παιδιά και νεαροί ενήλικες που έχουν συγκεχυμένα στο μυαλό τους σκόρπια νούμερα, 1940, 25, 28, 1821, χωρίς να ξέρουν τί αντιπροσωπεύει το καθένα. Και όλοι σχεδόν, αν πάμε δυο γενιές πίσω, έχουν παππούδες που είτε έζησαν την πείνα της Κατοχής, είτε πολέμησαν σε Ελλάδα και Αλβανία, είτε συμμετείχαν στον Εμφύλιο. Και όμως σε τέτοιες οικογένειες, με τα γεγονότα ακόμα τόσο πρόσφατα, υπάρχουν παιδιά που δεν ξέρουν τί έγινε τότε ή τί επιπτώσεις είχε αυτό στην παγκόσμια ιστορία.

Αντί όμως να σηκώνουμε το δάχτυλο και να κατηγορούμε αυτά τα παιδιά ως ανιστόρητα, ας εξετάσουμε λίγο πιο προσεκτικά το τί έχει οδηγήσει εκεί τις νέες γενιές. Γιατί σίγουρα δε φταίει ότι κρατάνε ομπρέλες όταν βρέχει ιστορική γνώση.

Τίς πταίει;

Μήπως φταίει το γεγονός ότι οι μεγαλύτερες γενιές θυμούνται να μας μιλήσουν για τον πόλεμο μόνο όταν δεν τρώμε το φαΐ μας; Μόνο τότε η γιαγιά θα μας πει: «εγώ στην Κατοχή δεν είχα ψωμί να φάω κι εσύ αφήνεις το φαγητό σου και δεν τρως;» όμως σπανιότατα θα μας πει μια ιστορία για τα συσσίτια, για το λιμό, για τους μαυραγορίτες και το γείτονα που στερήθηκε μια μερίδα για να ταΐσει ένα νήπιο. Έτσι το μόνο που μένει στο νου είναι το κατοχικό σύνδρομο που σχετίζεται με το φαγητό και δε μας δίνει καμία πληροφορία για τα λοιπά ιστορικά γεγονότα της εποχής.

Μήπως φταίει η νοοτροπία του σύγχρονου Έλληνα γονέα πως το παιδί του πρέπει να διαπρέψει στα σχολικά μαθήματα για να παρελάσει ως σημαιοφόρος δυο φορές το χρόνο; Και έτσι το μόνο που εμφυσά στο παιδί είναι η βαθμοθηρική συμπεριφορά και το μόνο που το παιδί έχει συγκρατήσει στο μυαλό του για τις δυο εθνικές επετείους είναι πως αποτελούν δυο ευκαιρίες να αποδείξει πόσο καλός μαθητής είναι;

Μήπως φταίνε οι παρελάσεις που έχουν μεταμορφωθεί σε πασαρέλες; Μήπως πρέπει να σταματήσει ο άτυπος διαγωνισμός του ποιά θα φορέσει την πιο κοντή φούστα, το πιο ψηλό τακούνι, θα κάνει την πιο ωραία κουαφ ή το πιο ωραίο μακιγιάζ; Μήπως να δοθεί περισσότερη βάση στην ουσία του πράγματος;

Μήπως φταίει η πίεση που βιώνουν τα παιδιά στο σχολείο και το μόνο που σκέφτονται στο άκουσμα των ημερομηνιών αυτών είναι κλειστό σχολείο;

Μήπως είναι ένας συνδυασμός των παραπάνω; Μήπως οι δυο βασικοί φορείς κοινωνικοποίησης και εκπαίδευσης, η οικογένεια και το σχολείο, έχουν υποτιμήσει τη σημασία των εθνικών επετείων; Μα, εθνική επέτειο δεν γιορτάζεις για να υποβαθμίσεις τα άλλα έθνη. Την γιορτάζεις για να τιμήσεις τους συμπατριώτες σου που πολέμησαν για να είσαι εσύ τώρα ζωντανός και ελεύθερος σε ένα ελεύθερο κράτος. Για να έχεις δικαίωμα να γεννιέσαι μαύρος και άσπρος, για να μη φοράς αστέρι στο χέρι και να εξασκείς τα θρησκευτικά σου καθήκοντα χωρίς να κρύβεσαι. Για να μπορείς να πηγαίνεις στη δουλειά και στο σχολείο και όχι στα κάτεργα. Η ιστορία δεν διδάσκεται για να εξάψει τα εθνικιστικά συναισθήματα, μα για να φωτίσει και να δώσει παραδείγματα. Χρειαζόμαστε τους ήρωες και την ιστορία για να αποκτήσουμε πυγμή, θάρρος και δύναμη.

Γι’αυτό. Γι’αυτό και μόνο αξίζει να μαθαίνουμε την ιστορία μας. Και οι εθνικές επέτειοι είναι ένας εύκολος τρόπος να θυμόμαστε την πιο πρόσφατη ιστορία του τόπου μας. Ας τους δώσουμε λοιπόν τη σημασία που τους αρμόζει.

Παππούδες, γιαγιάδες, όταν ταΐζετε τα εγγόνια διηγηθείτε μια ιστορία για την πείνα της Κατοχής, όταν βλέπετε μια φωτογραφία κάντε τον κόπο και εντάξτε την σε ένα ιστορικό πλαίσιο. Εσείς στο κάτω κάτω ζήσατε την ιστορία όταν ακόμα ήταν το παρόν. Δάσκαλοι, αφήστε κατά μέρους σημαιοφόρους και παραστάτες, δώστε έμφαση  στο γιατί γίνεται αυτή η παρέλαση, όχι στο dress code της ή στο βαθμό που θα σε ορίσει σημαιοφόρο. Γονείς, δείτε ιστορικές ταινίες μαζί με τα παιδιά σας, μην ξεχνάτε πως όσο βαρετό πολλές φορές είναι το διάβασμα της ιστορίας, τόσο ενδιαφέρουσα είναι η αναπαράσταση σε ντοκιμαντέρ που σου δίνουν τη δυνατότητα να νιώσεις τον παλμό και την ένταση της εποχής. Και τέλος, εσείς παιδιά, ανοίξτε τις κεραίες σας, ρωτήστε, ψάξτε, ρουφήξτε τη γνώση που σας δίνεται από βιβλία, ταινίες και ανθρώπους! Και μην ξεχνάτε πως η ιστορία πάντα επαναλαμβάνεται και καλό θα είναι όταν έρθει εκείνη η στιγμή να είστε «διαβασμένοι».

 

Ειρήνη Μαρκιανού

 

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s