Ελα να σου πώ μια «Ιστορία»

στις

201402021659048841

Μια ιστορία που ξεκινάει από κει που ο άνθρωπος δεν ήξερε να γράφει, αλλά μονό να μιλάει. Ο προφορικός λόγος όσο και αν είναι υποτιμημένος σήμερα, στην εποχή των γραμμάτων και της τεχνολογίας, κάποτε ήταν τo μοναδικό μέσο επικοινωνίας. Δεν υπήρχε η έκφραση (verba volent= Τα λογια πετανε) scripta manent, γιατι απλά δεν υπήρχαν γραπτά (scripta). Oι άνθρωποι είχαν να λένε ιστορίες, να διηγούνται και να αφηγούνται με τόσο στόμφο και παραστατικότητα γιατί ήξεραν ότι αυτό θα πέρναγε από την μία γενιά στην άλλη. Σήμερα όμως έχουμε τα βιβλία, βιβλία γραμμένα, άλλα από επιφανείς επιστήμονες και άλλα από ανθρώπους που εξυπηρετούν συμφέροντα της εποχής. Υπάρχει πληθώρα όμως και έτσι δεν έχουμε δικαιολογία για να λέμε «δεν ήξερα».

Έτσι έχουμε και τα βιβλία της Ιστορίας. Έτσι έχουμε και το μάθημα της Ιστορίας. Γιατί όμως να μάθω Ιστορία; Που θα μου χρησιμεύσει; Δεν θα πω το τόσο τετριμμένο πλέον «όποιος δεν ξέρει την Ιστορία του, επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη που έκαναν οι πρόγονοί του», γιατί δεν ξέρω και αν ισχύει. Όπως η γλώσσα διαμορφώνει τον λόγο ενός ανθρώπου έτσι και η Ιστορία διαμορφώνει την συνείδηση του, τον φέρνει σε επαφή με το μακρινό του παρελθόν, τον κάνει ικανό να κρίνει και να συγκρίνει καταστάσεις και αν θέλει να διαμορφώσει μία σφαιρική εικόνα για το γίγνεσθαι της εκάστοτε εποχής.

Έτσι λοιπόν έχουμε τα παιδάκια του δημοτικού. Μαθαίνουν για τους άθλους του Ηρακλή και φαντάζονται τους εαυτούς, τους μικρούς ηρακλήδες, να παίρνουν θάρρος για τις δυσκολίες της ζωής του και να βγαίνουν νικητές στους δικούς τους μικρούς άθλους της δικής τους μικρής καθημερινότητας. Μετά να πηγαίνουν μία βόλτα στην Κρήτη και μαζί να ξετυλίγουν το μίτο της Αριάδνης. Να φαντάζονται ότι είναι στον λαβύρινθο και να βάζουν τα δυνατά τους για να βρουν την άκρη του.

Αλλάζει και πάλι η εποχή και το μαγικό ταξίδι της Ιστορίας μας ταξιδεύει σε βασιλιάδες και βασίλισσες, γνωρίζουμε τον Μέγα τον Αλέξανδρο για τον οποίο κάθε Έλληνας είναι περήφανος. Είναι εκείνη η περηφάνεια που μας κάνει να περηφανευόμαστε όταν έρχονται οι δυσκολίες και νιώθουμε τιμή για τα τρανταχτά ονόματα που κρέμονται από το «οικογενειακό» μας δέντρο. Φύγαμε τώρα και πάμε σε αυτοκράτορες και παλάτια τόσο πλούσια που το μυαλό των παιδιών θαμπώνεται από το χρυσάφι. Εκεί, σε εκείνες τις εποχές και λίγο πιο μετά, έχουμε τους διωγμούς των χριστιανών και άλλους αυτοκράτορες να τους απεχθάνονται και άλλους να τους χλευάζουν. Τα παιδιά μένουν άναυδα μπροστά στην βαρβαρότητα και τις εχθροπραξίες. Βλέπετε τουλάχιστον η δική μας εποχή φημίζεται για τον πολιτισμό της. Και τα παιδιά μεγάλωσαν και μαθαίνουν για τον Κολοκοτρώνη. Φυλακίστηκε εκείνος ο άνθρωπος ο οποίος πάλεψε να διώξει κατακτητές. Φυλακίστηκε από εκείνους τους βολεμένους που δεν είχε για αυτούς καμιά αξία η Ελλάδα ως ιδέα και νοιάζονταν μόνο για την προσωπική τους θέση μέσα στην διακυβέρνηση. Εδώ λοιπόν οι μαθητές ταυτίζονται κάπως με την εποχή μας και τις κυβερνήσεις που ασχολούνται με τα προσωπικά τους συμφέροντα και όχι τη χώρα τους. Τη χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία. Τη χώρα που γέννησε τις μεγάλες ιδέες, εκείνες που για αιώνες διαμορφώνουν το πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι. Εκείνες τις ιδέες που έσπρωξαν τον κόσμο να πάει μπροστά και άφησαν πίσω εκείνη τη μικρή χώρα. Έμεινε πίσω γιατί στερήθηκε κίνητρα και επαναπαύτηκε στο ένδοξο παρελθόν της. Εκείνο το παρελθόν που αδυνατεί τώρα να τους καλύψει, εκείνο το παρελθόν που εμείς το λέμε ιστορία και οι μαθητές Ιστορία.

Και φυσικά μαθαίνουν πολλά για τους Γερμανούς κατακτητές. Ο Χίτλερ που ήθελε να κάνει τη Γερμανία υπερδύναμη και να κατακτήσει μαζί της τον κόσμο. Μόνο που αντί για Χίτλερ με μουστάκι βλέπουν «εταίρους» και  τη Μέρκελ. Τι να φταίει άραγε; Σίγουρα η πλούσια φαντασία των παιδιών…. Εκεί στην πλούσια φαντασία τους κάπου «φαντάζονται» το ΟΧΙ απέναντι στους Γερμανούς κατακτητές. Ας ελπίσουμε πως θα βγει από τη φαντασία των μαθητών και θα γίνει ένα πραγματικό ΟΧΙ στα χέρια τους όταν ενηλικιωθούν και μπορούν να έχουν λόγο στις αποφάσεις. Αυτή είναι η «Ιστορία» μας για σήμερα.

Κατερίνα Θεοδωροπούλου

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s