Σου είπα γιατί πρέπει….

download

  Ξανά σχολείο,  πρωινό ξύπνημα και η τσάντα μου είναι τόσο βαριά. Ας με βοηθήσει καποιος…. Η μαμά μου λείπει, η δουλειά της ξεκινάει πριν το σχολείο. «Πρέπει να δουλέψω»  μου λέει, αλλιώς δεν θα μπορείς να πηγαίνεις  Αγγλικά, Ποδόσφαιρο και Κολύμβηση. « Μαμα, δεν θέλω να πάω σε όλα αυτά, θέλω να είμαστε μαζί».  Μα αγόρι μου πρέπει, αλλιώς δεν θα έχεις τα σωστά εφόδια. Η κοινωνία μας χρειάζεται  αξιόλογους , μορφωμένους ανθρώπους.  Σκέψου ότι η ζωή  μας είναι σαν μία σκάλα, όσα πιο πολλά προσόντα, τόσο πιο ψηλά θα μπορέσεις να ανέβεις στη σκάλα όταν μεγαλώσεις. Εξάλλου κοίτα και τον Κωστάκη το συμμαθητή σου. Η μαμά του που δουλεύει στο ταχυδρομείο τον έχει γράψει καράτε, αγγλικά και μουσική. Σκέψου τι θα λέει αν εσύ δεν πηγαίνεις. «Μα, μαμά… δεν θέλω σου λέω». Σταμάτα παιδί μου, σου είπα πως πρέπει. Εξάλλου σκέψου πόσα παιδάκια που θέλουν να πάνε δεν έχουν οι γονείς τους λεφτά. Σκέψου πόσο αχάριστος είσαι όταν δεν εκτιμάς τόσες θυσίες που κάνουμε για να έχεις όλα αυτά. «Μα, μαμά εγώ θέλω να παίζουμε κιόλας και με όλα αυτά δεν θα προλαβαίνω. Ο μπαμπάς λείπει όλη μέρα και εσύ όταν έρχεσαι είσαι κουρασμένη και θέλεις να κοιμηθείς και να μαγειρέψεις».

 Και έτσι ξεκινάει μία ακόμα νέα σχολική χρονιά με τους γονείς να αγωνιούν για το μέλλον των παιδιών τους  και αυτό  το άγχος να γίνεται εμπόδιο στην οικογενειακή σχέση που όλα τα παιδιά θέλουν. Και οι γονείς αυτό θέλουν αλλά δεν ξέρουν πώς να διαχειριστούν την τόσο απαιτητική κοινωνία στην οποία ζούμε. Την κοινωνία αυτή που ψάχνει  ολοκληρωμένα άτομα από την πλευρά των προσόντων αλλά δεν δίνει καμία σημασία στην συναισθηματική και ψυχολογική ολοκλήρωση του ανθρώπου. Ένα παιδί συναισθηματικά «γεμάτο» και ψυχολογικά ισορροπημένο μπορεί να κατακτήσει την «σκάλα» την κοινωνίας μας με τη θέλησή του και μόνο. Ένα παιδί γεμάτο «προσόντα» αλλά άδειο από αγάπη, παιχνίδι και συναισθήματα θα ανεβαίνει τα σκαλιά βαριά και κουρασμένα. Θα γίνει ένας βαριεστημένος πολίτης, ένας κουρασμένος πολίτης, ένας πολίτης που θα αρκεστεί στην ρουτίνα της καθημερινότητας χωρίς κανένα ενδιαφέρον για εξέλιξη προσωπική, συναισθηματική ή κοινωνική.

 Ας «ακούσουμε» λοιπόν λίγο τα παιδιά. Θέλουμε υγιή, χαρούμενα και γεμάτα θέληση παιδιά. Θέλουμε παιδιά με αναζητήσεις, ενδιαφέρον για τα πράγματα, απορίες για τη ζωή και πολλή δύναμη για το παιχνίδι της μάθησης σε όλα τα επίπεδα. Η ζωή είναι ένα παιχνίδι, και κερδίζει αυτός που έχει μάθει να παίζει καλύτερα. Ας βοηθήσουμε τα παιδιά σε αυτό το παιχνίδι. Ας τους δώσουμε την ώθηση εκείνη που χρειάζεται για να ανεβαίνουν την «σκάλα» της κοινωνίας σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Χαρούμενα και γεμάτα. Γεμάτα από αγάπη, παιχνίδι και ουσιαστικές γνώσεις. Εκείνες τις γνώσεις που τις μαθαίνεις στο σχολείο, στην κουζίνα μαγειρεύοντας με τη γιαγιά, στον κήπο σκαλίζοντας με τον παππού, στο γήπεδο παίζοντας μπάλα με τον μπαμπά, στα πάρτυ με τη συνοδεία της μαμάς και πάνω από όλα μέσα στην οικογένεια που είναι μαθημένη μαζί να αντιμετωπίζει κάθε καινούρια έκπληξη της ζωής.

Κατερίνα Θεοδωροπούλου

 

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s