Ποίηση γένους θηλυκού! Α’ μέρος

dimoula

«Όλοι σε λένε κατευθείαν άγαλμα,εγώ σε πρσφωνώ γυναίκα κατευθείαν.»

(«Σημείο αναγνωρίσεως», Τό λίγο τοῦ κόσμου, 1971)
Εκκεντρική, λακωνική,ετοιμόλογη, μα σε κάθε της κουβέντα, σε κάθε της νεύμα, ερωτεύσιμη.

Η επαφή μου με την ποίηση της Κικής Δημουλά ήρθε στα άγουρα χρόνια της εφηβείας μου, μέσω της διδασκαλίας των ποιημάτων της για τις Πανελλήνιες εξετάσεις.Αν και το μονότονο στυλ των εξετάσεων σε ανάγκαζε να μελετήσεις το ποίημα από την ανιαρή του σκοπιά, εμένα με στιγμάτισε για πάντα.

Γιατί τα ποιήματα δεν πρέπει να διδάσκονται , αλλά να προσφέρουν τέρψη και ηδονή στον αναγνώστη.Αυτό άλλωστε το έχει τονίσει και η ίδια η ποιήτρια, με μία εύλογη απορία και κυνικότητα.

Επίσης η ίδια έχει πει: «Αν κάποιος την ώρα που διαβάζει ένα ποίημα πει «έτσι νιώθω κι εγώ» κι αν υποθέσουμε ότι αυτό τον βοηθάει, είναι για πέντε λεπτά. Τα επόμενα πέντε λεπτά περιμένει ἡ ζωή απ έξω με το ντουφέκι της και τους πυροβολισμούς της. Και η ποίηση δεν μπορεί να προκαλέσει αφλογιστίες, ούτε αλεξίσφαιρο είναι η ποίηση.»

Ποια είναι όμως η Κική Δημουλά και ποιο το έργο της;

Ποιήτρια και Ακαδημαϊκός στην έδρα των γραμμάτων, που είχε μείνει κενή μετά τον θάνατο του Νικηφόρου Βρεττάκου (2002) και επίτιμη διδάκτωρ της Θεολογικής Σχολής (από το 2015).Γεννήθηκε στην  Κυψέλη  (Αθήνα) το 1931 με καταγωγή από την Καλαμάτα.Το πατρικό της όνομα είναι Βασιλική Ράδου. Ίσως υπό την  πίεση των γονιών της -και ιδιαίτερα της μητέρας της και των δύο αδελφών της μητέρας της-  εργάστηκε στην Τράπεζα της Ελλάδος επί είκοσι πέντε χρόνια, το διάστημα 1949 έως και το 1973.Και αυτό αποδεικνύεται, αφού μετά ασχολήθηκε με την ποίηση και απελευθέρωσε σε αυτήν όλη την αγάπη για τη δημιουργία και τη γλώσσα.

Για μια οκταετία εργάστηκε αποσπασμένη στη σύνταξη του περιοδικού Kύκλος, που εξέδιδε η τράπεζα, με λογοτεχνικό και οικονομικό περιεχόμενο, στο οποίο δημοσιεύονταν κείμενά της.

Αν και ήθελε να απεγκλωβιστεί από την πατρική εστία και να φύγει από την γειτονιά που διέμενε, η μοίρα της επιφύλαξε άλλα σχέδια και γνώρισε τον άντρα σταθμό για τη ζωή και την ποίησή της.

Το 1952 παντρεύτηκε τον πολιτικό μηχανικό και ποιητή, Άθω Δημουλά, ο οποίος διέμενε λίγο πιο κάτω από το πατρικό της.Έτσι, το όνειρό της να φύγει από τη γειτονιά που μεγάλωσε, έμεινε για κάποια χρόνια κλειδωμένο στα περίτεχνα μονοπάτια του μυαλού της.

Με τον σύζυγό της απέκτησαν δύο παιδιά,τον Δημήτρη (1956) και την Έλση (1957).

Σταθμός για την ποίησή της αποτέλεσε ο ίδιος ο Δημουλάς, τον οποίο πάντα συμβουλευόταν για κάθε λέξη που έγραφε.Όπως η ίδια έχει δηλώσει, ήταν το λεξικό της.Τον εμπιστευόταν και τον θαύμαζε τόσο πολύ, ζητώντας πάντα τη γνώμη του για κάθε της ποίημα και εκείνος πάντα την επαινούσε σε όλους, πράγμα το οποίο την έκανε να ντρέπεται.Ντρεπόταν όταν ο Δημουλάς την προσφωνούσε ποιήτρια.Ακόμη και σήμερα ντρέπεται.Νομίζεις πως είναι ένα κράμα σεμνότητας και κομπασμού αυτή η γυναίκα.

Η πρώτη της ποιητική συλλογή εκδόθηκε  το 1952 με τίτλο  Ποιήματα, την οποία αποκήρυξε μετά από λίγο και την απέσυρε από την κυκλοφορία.Όπως έχει δηλώσει η ίδια, ήταν μία έκπληξη του θείου της που σε κάποια γενέθλιά της της έφερε μέσα σε ένα δερμάτινο κουτί τα ποιήματα, που είχε γράψει σε νεαρή ηλικία, με το ονοματεπώνυμο Κική Ράδου.

Τα θέματα που πραγματεύεται στην ποίησή της είναι ο έρωτας, η μνήμη, ο θάνατος, ο χρόνος. Ειδικά ο φόβος για τον θάνατο, αλλά και η πρόκληση αυτού, είναι χαρακτηριστικό μοτίβο της ποίησής της μετά τον θάνατο του συζύγου της. Το Έρεβος, τα Εύρετρα, Επί τα ίχνη, το Τελευταίο σώμα μου, η Εφηβεία της Λήθης, ο Φιλοπαίγμων μύθος είναι μόνο μερικά από το πλήθος  των έργων της.

Τα ποιήματά της έχουν μεταφραστεί και σε άλλες γλώσσες όπως Σουηδικά, Αγγλικά,Γερμανικά, Γαλλικά, Ιταλικά,Βουλγαρικά.

Στη βουλγαρική ποίηση υπάρχει μία ποιήτρια που η ποίησή της θυμίζει Κική Δημουλά.Όχι γιατί την αντιγράφει, αλλά γιατί η ψυχοσύνθεση της καθεμίας αν και διαφορετική, βρίσκει το σημείο επαφής της.Πρόκειται για την ποιήτρια Μπλάγκα Ντιμιτρόβα, που χάρη στην αξιολογότατη καθηγήτριά μου στο Πανεπιστήμιο της Σόφιας, διάβασα την ποίησή της και με ταξίδεψε στα γνώριμα λημέρια της Κικής Δημουλά.

 

Δεν θα μπορούσα, ως μητέρα, να παραλείψω το υπέροχο ποίημα <<Το σπάνιο δώρο>>, το οποίο προσκαλεί τις μητέρες,και όχι μόνο, να μεγαλώνουν με αγάπη και αγκαλιά τα παιδιά τους.Ένα ποίημα, που παρά την αυστηρή ανάσα του γεμίζει με συναισθήματα αγάπης.

Tο σπάνιο δώρο

Καινούργιες θεωρίες.
Tα μωρά δεν πρέπει να τ’ αφήνετε να κλαίνε.
Aμέσως να τα παίρνετε αγκαλιά. Aλλιώς
υπόκειται σε πρόωρη ανάπτυξη
το αίσθημα εγκατάλειψης ενηλικιώνεται
αφύσικα το παιδικό τους τραύμα
βγάζει δόντια μαλλιά νύχια γαμψά μαχαίρια.Για τους μεγάλους, ούτως ειπείν τους γέροντες
–ό,τι δεν είναι άνοιξη είναι γερόντιο πια–
ισχύουν πάντα οι παμπάλαιες απόψεις.
Ποτέ αγκαλιά. Aφήστε τους να σκάσουνε στο κλάμα
μέχρι να τους κοπεί η ανάσα
δυναμώνουν έτσι τα αποσιωπητικά τους.
Aς κλαίνε οι μεγάλοι. Δεν έχει αγκαλιά.
Γεμίστε μοναχά το μπιμπερό τους
με άγλυκην υπόσχεση –δεν κάνει να παχαίνουν
οι στερήσεις– πως θά ‘ρθει μία και καλή
να τους επικοιμήσει λιπόσαρκα
η αγκαλιά της μάνας τους.
Bάλτε κοντά τους το μηχάνημα εκείνο
που καταγράφει τους θορύβους του μωρού
ώστε ν’ ακούτε από μακριά
αν είναι ρυθμικά μοναχική η αναπνοή τους.
Ποτέ μη γελαστείτε να τους πάρετε αγκαλιά.
Tυλίγονται άγρια
γύρω απ’ τον σπάνιο λαιμό αυτού του δώρου,
θα σας πνίξουν.Tίποτα. Όταν σας ζητάνε αγκαλιά
μολών λαβέ μωρό μου, μολών λαβέ να απαντάτε.
(από το H εφηβεία της λήθης, Στιγμή 1994)

 

Τέλος, θα ήθελα να προκαλέσω και να προσκαλέσω οποιονδήποτε που δεν έχει διαβάσει την ποίησή της να διαβάσει <<Τα πάθη της βροχής>>.Ένα ποίημα ύμνος προς την αγάπη.Την αληθινή αγάπη, την ανυπέρβλητη, που δεν περιμένει να πάρει, αλλά μόνο δίνει.Αγαπημένο, αλλά και τόσο αληθινό και διαχρονικό που θα σας κάνει απλά να την λατρέψετε!

πηγή : http://www.wikipedia.com

Κουκουγιάννη Μαρία

 

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s